آرزو ضيايي: چگونه مي‌توان اعتماد را در ميان افراد جامعه گسترش داد؟ در حال حاضر سايه بي‌اعتمادي در تمام جنبه‌هاي زندگي انسان افتاده است. اغلب افراد جامعه به آن متهم‌اند كه ارتباطات را بر مبناي منفعت طلبي و رفع نيازهاي‌روزانه خود تشكيل مي‌دهند. آيا ارتباطات ما شكل بي‌اعتمادي و سوءظن به خود گرفته است و بايد نگاهي دوباره به تعاملات اجتماعي خود بيندازيم؟! عاليه شكر‌بيگي در گفت‌وگو با «آرمان» با اشاره به مشكل نبود اعتماد در تعاملات‌روزمره با ديگران مي‌گويد:«فرهنگ گفت‌و‌گو را بايد دوباره در خانواده، محله و اجتماع پديد آوريم و اينگونه خواهيم توانست در جامعه اعتمادزايي دوباره ايجاد كنيم. در واقع در سايه سار گفت‌و‌گو مي‌توان به اعتماد دست يافت و اگر جز اين بدانيم قطعا در آينده مشكلات فراواني را به دليل فقدان اعتماد عمومي در جامعه متحمل خواهيم شد. بنابراين زمان آن رسيده كه به كمك سازمان هاي مردم نهاد فرهنگ گفت‌و‌گو را در جامعه بار ديگر تقويت كنيم و آنچه را به نظر مي‌رسد براي جامعه منفعت بيشتري دارد كه همانا افزايش فرهنگ گفت‌و‌گو در جامعه است، در ميان مردم نهادينه كنيم. گام اول در اين ميان نهادينه سازي فرهنگ گفت‌و‌گو در ميان خانواده هاست.»

کارشناسان سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در میزگردی دور هم جمع شدند تا نظام سیاسی اجتماعی ایران را تحلیل کنند. آنها بر این نظرند که این نظام، با شکاف های اساسی رو به‌رو است. نشست بررسی ابعاد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ناآرامی‌های دی ماه ٩٦، را انجمن علوم سیاسی ایران با همکاری انجمن جامعه شناسی و خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار کرد. بخش اول این نشست به بررسی دلایل سیاسی اعتراضات اخیر اختصاص داشت که در آن «حسین سیف‌زاده»، «ابوالفضل دلاوری» و «امیر محبیان» از دلایل و آینده این اعتراضات سخن گفتند.

دو روز پیش انتشار تصاویر چند کودک کار در کانال روابط‌عمومی شهرداری بروجرد که به دلیل آبنبات‌فروشی دستگیر شده بودند، واکنش‌های زیادی را به همراه داشت. انتقادها به این موضوع آن‌قدر در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی و فعالان حقوق کودکان بالا گرفت که مسئولان شهری بروجرد را به معذرت‌خواهی وا داشت. این ماجرا اما تا دیروز ادامه داشت؛ داوود گودرزی، مدیر روابط‌عمومی شهرداری بروجرد دیروز گفت که ٥ کودک دستفروشِ بروجردی، توسط شهرداری بروجرد به فردی که خود را از آشنایان این کودکان معرفی می‌کرد و فقط مدارک گرو گذاشت، تحویل داده شده است؛ فردی که گفته می‌شود مدارکش در سازمان میوه و تره‌بار شهرداری موجود است. 

نجمه جمشيدي

حاشيه‌ بودجه ريزگردها همچنان ادامه دارد، روز گذشته نيز وقت نمايندگان مجلس و معاونان سازمان حفاظت محيط زيست صرف پاسخگويي به يكديگر در رسانه‌ها شد.

خشونت آمار بالایی دارد. این را نه فقط اعداد به دست آمده در نتیجه پژوهش‌ها که نگاهی به جامعه هم نشان می‌دهد: «٦٦‌درصد از زنان حداقل یک بار از ابتدای زندگی مشترک، خشونت را تجربه کرده‌اند، ٤٨‌درصد زنان باردار در معرض خشونت خانگی قرار گرفته‌اند، میانگین خشونت علیه کودکان ٢٨,٢‌درصد است، ١٠‌درصد سالمندان مورد خشونت قرار گرفته‌اند و ٧٢‌درصد پرستاران در طول دوره کاری‌شان، با خشونت مواجه بوده‌اند.» اینها تنها بخشی از آمارهایی است که روز گذشته در هشتمین همایش سلامت روان و رسانه با موضوع خشونت، اعلام شد. همایشی که با همکاری کرسی یونسکو، انجمن علمی روانپزشکان و حمایت سازمان جوانان هلال‌احمر، برپا شد و حضور چهره‌هایی مانند مصطفی معین، به‌عنوان رئیس کرسی یونسکو در آموزش سلامت، سعید مدنی، جرم‌شناس، احمدعلی نوربالا، مشاور وزیر بهداشت، محقق داماد، حقوقدان و ... را به خود دید.

عماد‌الدین باقی در رابطه با تاسیس نهاد ملی حقوق بشر و حقوق شهروندی که در دولت  در حال بررسی است، گفت: شرط شهروند مدار شدن ایران و رعایت حقوق بشر آن است که حقوق بشر و شهروند در یک جامعه تبدیل به «فرهنگ» و «نهاد» شود. برای فرهنگ شدن باید ارزش‌های آن در جامعه و در شهروندانش درونی شود و به هنجار غالب تبدیل شود. برفرض که هنجار شود ولی اگر نهادمند نشود و نهاد‌ها و بازوهای اجرایی و نظارتی وجود نداشته باشند بازهم نمی‌توان از پایداری حقوق بشر و شهروندی گفت. «فرهنگ» و «نهاد» شدن حقوق بشر و شهروند، لازم و ملزوم همدیگرند و یکی، دیگری را پایدار می‌کند.

چهاردهمین نشست هم اندیشی نهادهای مدنی توسط حامیان جامعه مدنی روز چهارشنبه 13 دی 1396 با دستور جلسه «گزارش پیگیری پیشنهادات جلسه قبل» و «گزارش کارگاه سازوكارهاي تقويت نقش سمن ها در تدوين و اجراي برنامه ها و سياست هاي مربوط به كاهش فقر در ايران» برگزار شد.

موسسه حامیان جامعه مدنی در روز چهارشنبه 29 آذرماه دومین کارگاه از زیرمجموعه کارگاه های سهم سمن ها در تحقق  آرمان های توسعه پایدار در ایران را با عنوان «سازوکارهای تقویت نقش سمن ها در تدوین و اجرای سیاست ها و برنامه های مربوط به کاهش فقر در ایران» در سندیکای شرکت های ساختمانی ایران برگزار کرد.

سیزدهمین نشست هم اندیشی نهادهای مدنی توسط حامیان جامعه مدنی روز چهارشنبه 22 آذر 1396 با دستور جلسه «اتخاذ تصميم در خصوص شيوه و چگونگي تكميل و تقويت اعضاي هم انديشي به منظور آغاز رسمي فعاليت خانه تشكل ها » برگزار شد.

یک مدرس و پژوهشگر اقتصادی به تحلیل روند فقر در کشور اشاره کرد و گفت: برمبنای درآمد و هزینه خانوار، فقر در ایران روند فزاینده‌یی داشته است.

داوود سوری در نشست فقر در ایران افزود: از سال ۸۴ تا ۹۴ در مطالعاتی که انجام شده روند تغییر رفاه در خانوار را تحلیل کردیم و مشخص شد که رفاه با سیاست‌های تدوین شده چه ارتباط و تاثیری داشته است.

بعد از پلمپ دفتر انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران در سال 88 تا کنون، مطبوعات کشور و روزنامه‌نگاران که دائما در معرض مشکلات صنفی، توقیف، تهدیدهای امنیتی، بیکاری و مسائلی از این دست بودند، مفری برای طرح خواست‌های صنفی و دفاع از حقوق ازدست‌رفته خود نداشته‌اند.
با تغییرات سیاسی و روی کار آمدن دولت حسن روحانی با حمایت جریان اصلاح‌طلب و طیف وسیعی از روزنامه‌نگاران منتقد و معتقد به روندهای اصلاحی در کشور، زمزمه‌های بازگشایی انجمن روزنامه‌نگاران شنیده شد. حتی درخواست‌هایی در کنار بازگشایی دفتر دیگر تشکل‌های صنفی از رئیس‌جمهوری و وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی ارائه شد و وعده‌های دولت در بازگشایی این دفتر بسیاری را امیدوار کرد که بالاخر موسم خزان حمایت‌های صنفی به سر آمده است.

١٠‌سال است که لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان روی میز کمیسیون قضائی مجلس خاک می‌خورد. در نبود قانون کاملی برای کودکان، در‌ سال ٨٨ لایحه‌ای ٥٤ ماده‌ای که می‌توانست تحولی جدی در بحث احقاق حقوق فراموش‌شده این قشر باشد، به دولت تقدیم شد؛ اما انتظار برای بررسی و تصویب آن پس از ١٠‌سال هنوز به سر نرسیده است. این همان موضوعی است که فعالان حوزه کودکان را به تکاپو واداشته، کسانی که اتفاقا همان‌ها از ابتدا سنگ بنای این لایحه را چیدند و منتظر نشستند تا بلکه دولت‌ها برای حمایت از کودکان فراموش‌شده کاری کنند.

معاون آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط زیست ضمن انتقاد از نحوه تعامل دولت با سازمان‌های مردم نهاد در ایران گفت: ما در حق سمن‌ها جفا کرده‌ چون آن‌ها را به درستی هدایت نکرده‌ایم.

 امروز، چهاردهم آذر روز داوطلب است و به همین مناسبت هم روز گذشته تالار گنجینه ساختمان آرشیو ملی با آن صندلی‌ها قهوه‌ای که با سنی به رنگ چوب هماهنگ شده، برگزاری کنفرانس سازمان‌های مردم‌نهاد و کار داوطلبانه در ایران را به خود دید. آراسب احمدیان، مدیرعامل موسسه خیریه محک، دبیر همایش بود و دیروز در مقدمه‌ای کوتاه، درباره شکل‌گیری این کنفرانس توضیح‌هایی داد: «صاحبنظران می‌دانند که ٢٠‌سال است موضوعی با عنوان منابع انسانی در حال تدریس است؛ در حالی ‌که من هیچ‌وقت ندیدم که در کنار موضوع منابع انسانی، به منابع انسانی داوطلب اشاره شود. همیشه منابع انسانی در ازای انجام کار، مورد توجه قرار می‌گیرند؛ در حالی ‌که در تعاریف سازمان ملل دو قید کار داوطلبانه‌بودن پرداخت و بدون اجبار، برای منابع انسانی در نظر گرفته می‌شود.» صحبت‌های احمدیان که تمام شد، فیروزه صابر، مدیرعامل شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه پشت تریبون رفت، میکروفن را پایین‌تر آورد و ادامه داد: «این شبکه تیر ماه‌ سال ٩٢ شکل گرفت، سه‌ سال به صورت غیر رسمی فعالیت می‌کرد و از اردیبهشت‌ سال ٩٥، به‌ طور رسمی فعال شد، این شبکه ١٣٠ عضو دارد و هدف اصلیش کمک به توانمندی اعضا و ایجاد همگرایی میان خیریه‌ها و همچنین کمک به تحکیم موقعیت سازمان‌های مردم‌نهاد در ایران است.»

روز نطق هاي پيش از دستور؛ جلسه ديروز شوراي شهر تهران همزمان با روز جهاني حمايت از معلولان، حال و هواي خاصي را داشت و عمده بحث‌هاي اعضاي شورا، پيرامون نيازهاي معلولان بود. الهام فخاري، عضو کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای شهر تهران در همين باره و در نطق پيش از دستور خود با اشاره به اينكه سازه‌های شهر تهران برای یک همشهری توان‌یاب نامناسب است، تاكيد كرد: گویا مدیران شهری، حق شهروندی افراد توان‌یاب را فراموش کرده‌اند. در کدام یک از مناطق شهر، سازه‌ها، املاک شخصی و یا ساختمان‌های عمومی برای بهره‌مندی همه شهروندان به‌ویژه توان‌یاب‌ها ساخته شده است؟ وي با بيان اينكه بخشی از جامعه ما امروز در پویایی‌های شهری غایب و به انزوا کشیده شده است، اظهارداشت: چهره امروز تهران از جان بخشی گروهی از جامعه که همان توان‌یابان هستند، محروم است و همه ما در این مساله مسئول هستیم.گویی سیاست‌گذاران و مدیران شهری فراموش کرده اند که نابینایان، ناشنوایان، توان‌یابان حرکتی، آسیب دیدگان نخاعی‌و توان یابان ذهنی نيز در این شهر حق شهروندی‌و حق رای دارند، در این شهر زندگی می‌کنند و به کالبد این شهر جان می بخشند و باید در همه فضاها، رویدادها و امکان های شهری، سهم و مشارکت آن‌ها برنامه ریزی شود.